Jesteś tu:
>
>
>
Przypadek chorego – stopa cukrzycowa
Przypadek chorego – stopa cukrzycowa
Dr n. med. Teresa Koblik
Katedra i Klinika Chorób Metabolicznych CMUJ w Krakowie

 61-letni chory z 12-letnim wywiadem cukrzycy typu 2 zgłosił się do Gabinetu Stopy Cukrzycowej z powodu niezagojonego od 7 lat owrzodzenia na stronie podeszwowej stopy. Ponadto u chorego stwierdzono z innych powikłań retinopatię proliferacyjną (po zabiegach laserowych) i nefropatię (IV st. wg Mogensena).

Badaniem fizykalnym stwierdzono: otyłość, ciśnienie 160/90, badanie stóp wykazało zaburzenia czucia dotyku i wibracji, tętno słabo wyczuwalne na tt. grzbietowej stopy i piszczelowej, ABI 1,2. Na stronie podeszwowej stopy – owrzodzenie o wymiarach 5x6 cm o wałowatych brzegach z nieprzyjemnie pachnącą wydzieliną podbarwioną na brązowo. Wokół owrzodzenia 3 cm stan zapalny – cellulitis. Stan po amputacji dwóch palców tej stopy z powodu ropowicy 2 lata temu. W posiewie z rany wyhodowano Pseudomonas aeruginosaStaphylococcus aureus. W badaniu RTG stóp stwierdzono osteoporozę, osteolizę, nie stwierdzono radiologicznych cech zapalenia kości. Badania biochemiczne – HbA1c– 9,2%, cechy nieznacznej anemii, leukocytoza 10 200, cholesterol 6,8 mmol/L, trójglicerydy – 4,2 mmol/L. 

Dotychczasowe leczenie: chory chodził, okresowo, gdy występował stan podgorączkowy, otrzymywał antybiotyki, miejscowo stosowano maści z antybiotykami.

Na podstawie powyższych można rozpoznać: stopa cukrzycowa mieszana z przewagą komponenty neuropatycznej. Owrzodzenie klinicznie zakażone. Stan po amputacji palców przebiegu ropowicy. Stopa cukrzycowa wysokiego ryzyka zagrożenia amputacją.


Co było niewłaściwe w dotychczasowym postępowaniu?
  • nie było zalecone całkowite odciążenie chorej kończyny poprzez unikanie chodzenia, stosowanie kul lub wózka inwalidzkiego
  • stosowanie maści: utrudnia ona odpływ wydzieliny z rany i nie jest zalecana w leczeniu owrzodzeń w przebiegu zespołu stopy cukrzycowej
  • zwraca uwagę złe wyrównanie metaboliczne cukrzycy, czego dowodem jest poziom HbA1c.
 
Zastosowano następujące leczenie:
  • wyrównano cukrzycę początkowo za pomocą wlewu dożylnego insuliny, a następnie wdrożono model wielokrotnych wstrzyknięć insuliny
  • odciążono kończynę chorego, zalecając poruszanie się w wózku inwalidzkim, a sporadycznie przy pomocy kul
  • przeprowadzono kurację antybiotykami zgodnie z posiewem, uzyskując poprawę w postaci ustąpienia cellulitis, wysięku i przykrego zapachu
  • miejscowo zastosowano opatrunki o działaniu antyseptycznym zawierające preparaty srebra
  • wykonywano regularnie zabiegi w postaci wycinania hyperkeratotycznych brzegów rany.
 
Stosowanym leczeniem uzyskano:
  • zmniejszenie wymiarów owrzodzenia
  • ustąpienie klinicznych cech stanu zapalnego.
Jednak ze względu na duży obszar owrzodzenia, co dawało prognozę długiego okresu gojenia, celem skrócenia tego okresu zdecydowano o wykonaniu przeszczepu skórnego, co pozwoliło wygoić dwie trzecie powierzchni owrzodzenia, pozostała jedna trzecia powierzchni owrzodzenia wygoiła się samoistnie.

Zalecono skuteczniejsze leczenie nadciśnienia, zaburzeń lipidowych, zalecono stosowanie suloedexydu.

Zaciekawił Cię powyższy przypadek kliniczny? A może nie zgadzasz się z jego autorem? Podziel się swoją opinią i podyskutuj z innymi użytkownikami serwisu Diabetologiaonline.pl.


Dodaj komentarz

Pola oznaczone * są wymagane.
Słowa kluczowe:
Pokaż
Nota prawnaPolityka prywatnościRedakcja serwisuKontakt z redakcjąMapa serwisuZgłoś uwagi