Jesteś tu:
>
>
>
Retinopatia cukrzycowa: pogorszenie ostrości wzroku u chorej na cukrzycę typu 2
Retinopatia cukrzycowa: pogorszenie ostrości wzroku u chorej na cukrzycę typu 2
Dr n. med. Mariusz Jasik
Katedra i Klinika Gastroenterologii i Chorób Przemiany Materii Akademii Medycznej w Warszawie


59‑letnia rencistka, wieloletnia palaczka tytoniu, chorująca na cukrzycę typu 2 od 14 lat, zgłosiła się do lekarza rodzinnego z powodu pogarszającej się od kilku miesięcy ostrości widzenia. W ostatnim okresie pacjentka wielokrotnie kontrolowała wartości glikemii w ciągu doby, których średnie wynosiły około 160–180 mg/dl. Kontrolny poziom hemoglobiny glikowanej wynosił 7,5%. Ponadto u chorej stwierdzane jest, od około 20 lat, nadciśnienie tętnicze. Aktualnie jego wartości są niezadowalająco kontrolowane farmakologicznie. Pacjentka stara się przestrzegać zaleconej diety cukrzycowej, spożywa około 1600 kcal na dobę. Od 5 lat chora leczona jest mieszankami insulinowymi 30/70 (28 j. rano, 20 j. wieczorem), w 2 iniekcjach na dobę. Badanie przedmiotowe: wskaźnik masy ciała (BMI) wynosi 27,0 kg/m2, obwód talii: 96 cm, czynność serca miarowa około 88/min, średnie wartości ciśnienia tętniczego wynoszą około 150/95 mmHg, poza tym w badaniu przedmiotowym bez odchyleń od normy. Wyniki badań dodatkowych: wartości stężenia mocznika, kreatyniny i kwasu moczowego pozostają w normie, białkomocz dobowy: 90 mg, cukromocz: (‑). Lipidogram: cholesterol całkowity: 240 mg/dl, LDL cholesterol: 125 mg/dl, HDL cholesterol: 40 mg/dl, triglicerydy: 255 mg/dl. EKG: rytm zatokowy miarowy 88/min., lewogram, zapis krzywej bez cech niedokrwienia serca. Dotychczas stosowane leki: amlodypina 2 x 5 mg dziennie. Pacjentka została skierowana przez lekarza rodzinnego na konsultację do diabetologa, który zalecił redukcję kaloryczności spożywanych pokarmów do 1200 kcal, ograniczenie spożycia węglowodanów prostych i tłuszczów zwierzęcych oraz bezwzględny zakaz palenia tytoniu. Dokonano weryfikacji dotychczas stosowanej insulinoterapii. Zastosowano insulinę w roztworze o krótkim okresie działania w 3 iniekcjach na dobę (12 j., 8 j., 10 j.) oraz o godzinie 22.00 insulinę bezszczytową (glargina) w codziennej dawce 20 j. Ambulatoryjne oznaczenia potwierdzały poprawę wyrównania metabolicznego cukrzycy. Zweryfikowano dotychczasowe leczenie nadciśnienia tętniczego u osoby z mikroalbuminurią. Zastosowano ramipril w dawce dobowej 10 mg oraz werapamil w dawce dobowej 120 mg. Ponadto rozpoczęto terapię statyną (simwastatyna 20 mg – 1 raz na dobę, wieczorem). Konsultujący pacjentkę lekarz okulista rozpoznał wczesne stadium retinopatii, niewymagające leczenia laserowego i zastosował następujące preparaty: calcium dobesilate, leki antyagregacyjne i sulodeksyd. Z uwagi na współistniejące objawy zaćmy obu oczu okulista skierował chorą do oddziału okulistycznego celem leczenia chirurgicznego zaćmy (wykonanie implantacji soczewek wewnątrzgałkowych).
 
Pytania:
1. Jakie są czynniki ryzyka rozwoju i dalszej progresji retinopatii cukrzycowej?
2. Czy celowe jest zastosowanie wielokrotnych wstrzyknięć insuliny u chorej z ryzykiem rozwoju bądź progresji retinopatii cukrzycowej?
3. Czy występowanie retinopatii cukrzycowej stanowi przeciwwskazanie do zabiegu implantacji soczewek wewnątrzgałkowych?
 
Odpowiedzi:
1.  Do czynników ryzyka wystąpienia i dalszego rozwoju retinopatii cukrzycowej należą:
       hiperglikemia
       nadciśnienie tętnicze
       hipercholesterolemia i hipertriglierydemia
       choroby nerek (nefropatia cukrzycowa)
       palenie tytoniu.
Wszystkie z wymienionych czynników ryzyka stwierdzono u omawianej chorej.
2. Czas trwania cukrzycy stanowi najsilniejszy czynnik prognostyczny rozwoju i dalszej progresji retinopatii cukrzycowej. Intensywna insulinoterapia cukrzycy typu 2 zmniejsza częstość późnych powikłań cukrzycy o charakterze mikroangiopatii. Redukcja stężenia hemoglobiny glikowanej o 1% powoduje istotną redukcję ryzyka rozwoju lub progresji mikroangiopatii (badanie UKPDS). Podczas prawie siedmioletniej obserwacji (badanie DCCT) stwierdzono, że wśród pacjentów u których w momencie rozpoczęcia badania nie stwierdzono retinopatii, intensywna insulinoterapia (minimum 3 iniekcje insuliny na dobę) wpłynęła na redukcję rozwoju retinopatii o 76% w porównaniu z chorymi otrzymującymi insulinę 2 razy na dobę.
3. Uważa się, że jedynie występowanie proliferacyjnej formy retinopatii cukrzycowej stanowi przeciwwskazanie do zabiegu implantacji soczewek wewnątrzgałkowych. W pozostałych przypadkach retinopatii wyniki zabiegu operacyjnego są zadowalające. Przeprowadzenie zabiegu może spowodować jednak nasilenie objawów retinopatii. Zagrożenie powstania pooperacyjnych powikłań jest także większe w przypadku występowania jaskry.

Zaciekawił Cię powyższy przypadek kliniczny? A może nie zgadzasz się z jego autorem? Podziel się swoją opinią i podyskutuj z innymi użytkownikami serwisu Diabetologiaonline.pl.


Dodaj komentarz

Pola oznaczone * są wymagane.
Słowa kluczowe:
Pokaż
diabeTECH
Nota prawnaPolityka prywatnościRedakcja serwisuKontakt z redakcjąMapa serwisuZgłoś uwagi