Jesteś tu:
>
>
>
Współczesne leczenie doustne cukrzycy typu 2 skojarzonej z otyłością
Współczesne leczenie doustne cukrzycy typu 2 skojarzonej z otyłością
Dr n. med. Ewa Janeczko-Sosnowska
Katedra i Klinika Gastroenterologii i Chorób Przemiany Materii, Warszawski Uniwersytet Medyczny
Płeć:Kobieta
Wiek:69
Typ cukrzycy:2
Czas trwania rozpoznanej cukrzycy:5 lat

69-letnia chora, otyła (BMI 30,5 kg/m) została przyjęta do kliniki z powodu stwierdzonej ambulatoryjnie glikemii na czczo przekraczającej 180–200 mg/dl (10–11,1 mmol/l) oraz 240–260 mg/dl (13,8–14,4 mmol/l) w dwie godziny po posiłku. Leczona była metforminą w dawce dobowej 2550 mg. Cukrzycę rozpoznano około pięć lat temu podczas hospitalizacji z powodu kamicy pęcherzyka żółciowego i wykonanej cholecystektomii. Początkowo chora przyjmowała metforminę, z dobrym efektem. Po około czterech latach rozpoczęto leczenie skojarzone metforminą i pochodną sulfonylomocznika. W czasie siedmiomiesięcznego leczenia tymi preparatami okresowo występowały spadki glikemii do 50–60 mg/dl (2,7–3,3 mmol/l), stwierdzono także przyrost masy ciała o około 6 kg. Z tego powodu około trzy miesiące przed obecną hospitalizacją chora zaprzestała stosowania pochodnej sulfonylomocznika.
 
W chwili przyjęcia do kliniki stan ogólny chorej był dobry. W badaniu przedmiotowym, poza otyłością (wzrost 160 cm, masa ciała 78,5 kg, WHR 1,12), zwracały uwagę: żylaki kończyn dolnych, grzybica paznokci oraz podwyższone ciśnienie tętnicze krwi (150/90 mmHg). Przy przyjęciu glikemia przygodna wynosiła 261 mg/dl (14,5 mmol/l), a stężenie HbA – 9,1%. W badaniach laboratoryjnych zwracały uwagę ponadto: stężenie cholesterolu całkowitego – 165 mg/dl (norma 110–200 mg/dl), cholesterolu frakcji HDL – 45 mg/dl (norma >45 mg/dl), cholesterolu frakcji LDL – 117 mg/dl (norma ≤100 mg/dl), triglicerydów 163 mg/dl (norma 59–150 mg/dl) i kwasu moczowego 8,1 mg/dl (norma 2,8–7,0 mg/dl). Oznaczono funkcję wewnątrzwydzielniczą trzustki. Stężenie peptydu C na czczo wynosiło 2,1 ng/ml (norma 1,1–4,4 ng/ml), a po posiłku – 3,9 ng/ml. Biochemiczne wykładniki czynności hepatocytów były prawidłowe, a eGFR wynosił >60 ml/min. Na dnie oka, poza zmianami charakterystycznymi dla nadciśnienia tętniczego (II stopień angiopatii wg KW), nie stwierdzono zmian o charakterze retinopatii cukrzycowej. W ogólnym badaniu moczu nie stwierdzono białka, a badanie w kierunku mikroalbuminurii dało wynik negatywny. W badaniu neurologicznym nie stwierdzono cech neuropatii obwodowej ani objawów autonomicznego uszkodzenia układu nerwowego. W spoczynkowym zapisie EKG nie stwierdzono cech niedokrwienia, W badaniu echokardiograficznym uwidoczniono przerost lewej komory, bez zaburzeń kurczliwości. Rozpoznanie: cukrzyca typu 2 niewyrównana, skojarzona z otyłością brzuszną, nadciśnieniem tętniczym, hiperurikemią i hipertriglicerydemią. Żylaki kończyn dolnych. Stan po cholecystektomii przed kilku laty z powodu kamicy.
W celu wyrównania metabolicznego cukrzycy zastosowano leczenie dietetyczne, wysiłek fizyczny oraz skojarzoną terapię metforminą i inhibitorem peptydazy dipeptydylowej (DPP-4). Zalecenia dietetyczne:
• Podaż kalorii – 1800 kcal na dobę
• Węglowodany – 225 g na dobę (50% dobowego zapotrzebowania energetycznego)
• Białko – 90 g na dobę (20% dobowego zapotrzebowania energetycznego)
• Tłuszcze – 60 g na dobę (30% dobowego zapotrzebowania energetycznego, w tym tłuszcze nasycone – poniżej 7% wartości energetycznej diety, tj. 14 g na dobę)
• Zawartość cholesterolu w diecie – poniżej 200 mg na dobę
• Podaż soli kuchennej – poniżej 4800 mg na dobę.
Wysiłek fizyczny: pod nadzorem fizjoterapeuty rozpoczęto stosowanie regularnego wysiłku fizycznego trzy razy w tygodniu, stopniowo zwiększając jego intensywność. Początkowy wysiłek polegał na szybkim spacerze trwającym około 50 minut.
W leczeniu farmakologicznym zastosowano: metforminę trzy razy 850 mg na dobę i inhibitor peptydazy dipeptydylowej (DPP-4) dwa razy 50 mg na dobę, allopurinol jeden raz 100 mg na dobę i inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) jeden raz 5 mg na dobę. Po zastosowanym leczeniu uzyskano zadowalające wyrównanie metaboliczne cukrzycy. Dobowy profil glikemii:
godz. 7.00 – 109 mg/dl (6,1 mmol/l)
godz. 10.30 – 101 mg/dl (5,6 mmol/l)
godz. 12.00 – 81 mg/dl (4,5 mmol/l)
godz. 16.00 – 110 mg/dl (6,1 mmol/l)
godz. 18.00 – 128 mg/dl (7,1 mmol/l)
godz. 22.00 – 110 mg/dl (6,1 mmol/l)
godz. 24.00 – 99 mg/dl (5,5 mmol/l)
godz. 3.30 – 105 mg/dl (5,8 mmol/l)
 
Komentarz
W leczeniu chorej na cukrzycę typu 2 skojarzonej z otyłością zastosowano terapię wieloczynnikową: leczenie dietetyczne, wysiłek fizyczny, farmakologiczne leczenie hipoglikemizujące, nadciśnienia tętniczego i hiperurikemii. W leczeniu farmakologicznym uwzględniono prawdopodobny patomechanizm hiperglikemii, tj. insulinooporność oraz zachowane wydzielanie insuliny przez komórki β wysp Langerhansa. Z powodu nieskuteczności monoterapii metforminą dołączono lek inkretynowy, inhibitor DPP-4, ponieważ nie stwierdzono zaburzeń funkcji wątroby oraz nerek mogących stanowić przeciwwskazania do tego typu terapii. Działanie inhibitora DPP-4 polega na poprawie czynności komórek β trzustki, stwarzając możliwości prawidłowej kontroli glikemii, pod warunkiem zachowanej funkcji wewnątrzwydzielniczej tego narządu. W opisanym przypadku, poza zwiększeniem wydzielania insuliny w zależności od nasilenia hiperglikemii, ważne są inne działania inhibitora peptydazy dipeptydylowej, tj. korzystny wpływ na profil lipidowy oraz masę ciała. Skojarzone leczenie metforminą i inhibitorem DPP-4 niesie wielorakie korzyści dla chorego na cukrzycę typu 2, ponieważ stwarza szansę normalizacji glikemii bez zwiększenia masy ciała, z jednoczesnym korzystnym wpływem na profil lipidowy.
Zaciekawił Cię powyższy przypadek kliniczny? A może nie zgadzasz się z jego autorem? Podziel się swoją opinią i podyskutuj z innymi użytkownikami serwisu Diabetologiaonline.pl.


Dodaj komentarz

Pola oznaczone * są wymagane.
Słowa kluczowe:
Pokaż
Nota prawnaPolityka prywatnościRedakcja serwisuKontakt z redakcjąMapa serwisuZgłoś uwagi