Jesteś tu:
>
>
>
Powikłania nadciśnienia tętniczego w przebiegu zespołu metabolicznego
Powikłania nadciśnienia tętniczego w przebiegu zespołu metabolicznego
Dr n. med. Ewa Janeczko-Sosnowska
Katedra i Klinika Gastroenterologii i Chorób Przemiany Materii Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik: prof. dr hab. med. Waldemar Karnafel

53-letnia chora została przyjęta do kliniki z powodu krótkotrwałego zasłabnięcia, bez utraty przytomności, które wystąpiło po raz pierwszy w życiu w dniu rozpoczęcia hospitalizacji. Towarzyszyło mu uczucie gorąca, zaburzenia widzenia pod postacią jasnych, migających punktów w polu widzenia obu oczu oraz pocenie się. Bólu w klatce piersiowej chora nie zgłosiła. Dotychczas nie była przewlekle leczona. Lekarz pogotowia ratunkowego w chwili przyjazdu do chorej stwierdził ciśnienie tętnicze podwyższone do 210/120 mmHg oraz glikemię 164 mg/dl. Chora otrzymała kaptopril pod język i została przewieziona do szpitala.

Przy przyjęciu z odchyleń od stanu prawidłowego stwierdzono: otyłość (masa ciała 78 kg, BMI 31,2 kg/m2, obwód w talii 96 cm, wskaźnik talia/biodro WHR 0,96), czynność serca przyspieszoną do 92/min, ciśnienie tętnicze 190/110 mmHg, żylaki kończyn dolnych oraz cechy zespołu pozakrzepowego w okolicy prawego podudzia. W badaniu neurologicznym nie stwierdzono cech ogniskowego ani oponowego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. W badaniach biochemicznych zwracały uwagę: glikemia na czczo 108 mg/dl, stężenie cholesterolu całkowitego 231,0 mg/dl, frakcji cholesterolu HDL 32,0 mg/dl, frakcji LDL 162,6 mg/dl i stężenie triglicerydów 182,0 mg/dl. W badaniu RTG klatki piersiowej ujawniono powiększenie sylwetki serca, wydłużoną aortę z obecnością blaszki miażdżycowej

W badaniu echokardiograficznym wykazano graniczną wielkość jamy lewej komory, przerost jej mięśnia i poszerzenie aorty wstępującej. W badaniu EKG metodą Holtera nie ujawniono zaburzeń rytmu i przewodzenia ani istotnych obniżeń w zakresie odcinka ST. W badaniu ogólnym moczu nie stwierdzono białkomoczu. Ocena dna oka wykazała obecność zmian nadciśnieniowych II stopnia wg klasyfikacji Keitha-Wagenera-Barkera.

Wykonano doustny test tolerancji glukozy, w którym glikemia w 120. minucie wynosiła 181 mg/dl. W badaniu USG przepływów w tętnicach szyjnych i kręgowych nie stwierdzono istotnych nieprawidłowości. W badaniu USG jamy brzusznej zwracały uwagę: powiększenie wątroby z cechami stłuszczenia miąższu, obecność kilku drobnych złogów w dnie pęcherzyka żółciowego oraz poszerzenie aorty brzusznej do 36 mm na odcinku 9 mm nad odejściem tętnic biodrowych wspólnych.

Komentarz


Na podstawie oceny klinicznej i wyników badań dodatkowych wydaje się, że najbardziej prawdopodobną przyczyną zasłabnięcia był wzrost ciśnienia tętniczego krwi u osoby z nieleczonym dotychczas nadciśnieniem tętniczym. Rozpoznanie ostateczne: stan po zasłabnięciu bez utraty przytomności u osoby ze świeżo rozpoznanym zespołem metabolicznym, żylaki kończyn dolnych, stan po przebyciu zakrzepowego zapalenia żył podudzia prawego, kamica pęcherzyka żółciowego.
Za rozpoznaniem zespołu metabolicznego przemawiają:

  • otyłość typu brzusznego (podwyższone BMI, obwód talii oraz WHR)
  • nadciśnienie tętnicze
  • nieprawidłowa tolerancja glukozy
  • zaburzenia gospodarki lipidowej pod postacią podwyższonego stężenia cholesterolu całkowitego, obniżonego stężenia cholesterolu frakcji HDL i podwyższonego stężenia triglicerydów.

W przebiegu nierozpoznanego dotychczas zespołu metabolicznego w opisanym przypadku doszło do powiększenia jamy i przerostu mięśnia lewej komory serca, wydłużenia i poszerzenia aorty wstępującej i brzusznej, stłuszczenia wątroby. Prawdopodobnie kamica żółciowa jest wynikiem zaburzeń lipidowych.
W leczeniu zastosowano:

  • dietę cukrzycową 1500 kcal na dobę z ograniczeniem soli kuchennej i tłuszczów zwierzęcych
  • inhibitor konwertazy angiotensyny
  • lek hipolipemizujący z grupy statyn
  • kwas acetylosalicylowy.

Uzyskano normalizację ciśnienia tętniczego krwi. W trakcie hospitalizacji zasłabnięcia nie występowały. Chorą pouczono jak stosować dietę. Zalecono regularny, zaplanowany przez rehabilitanta, wysiłek fizyczny minimum 3 razy w tygodniu przez 45 minut, redukcję masy ciała pod kontrolą dietetyka i regularną kontrolę glikemii, parametrów gospodarki lipidowej oraz ciśnienia tętniczego krwi w ambulatorium.

Zaciekawił Cię powyższy przypadek kliniczny? A może nie zgadzasz się z jego autorem? Podziel się swoją opinią i podyskutuj z innymi użytkownikami serwisu Diabetologiaonline.pl.


Dodaj komentarz

Pola oznaczone * są wymagane.
Słowa kluczowe:
Pokaż
diabeTECH
Nota prawnaPolityka prywatnościRedakcja serwisuKontakt z redakcjąMapa serwisuZgłoś uwagi